.:: -:>(!!!)<:- ::.

2011-04-28T13:01:00.003+04:30

امسال سال نود ، سال نود سالگیه ماست
مضرب اعداد را در سه ، در هم و برهم بیامیزی برایم معنی می دهد انگاری رازی دارد
دلی خوش می کنی نمی دانی اما دوست داری مثل قصه ها و افسانه ها باشد مرموز به رازی از اعداد . . .
بیا دلکی خوش کنیم . . امید وار باشیم امید حق ماست ، تاوان خوب صبر ماست
امید سو سو زنه نوری در سرنوشت ماست
پ‍ِژواک خوب فریاد های بیقراری ماست

ندای دوری از اصل ، دور افتاده ماست
پایان آلام و درد های ماست ، ایمان به وجود بیدار ماست
امید حق ماست ، امید . . تاوان خوب صبر ماست

...

2010-08-22T11:57:00.001+04:30

ترکیب های آبی خاکستری
( زندگی ام سپید شد گویی دوباره جوانه زدم جوانه های بازی گوش )
یکشنبه صبح خورشید بالا نیامد
مادر بزرگ او را بلعیده بود
حالا از میان گودی دستانش که جرعه ای ساخته اند کام می گیرد
خاکستر امن تن ، خاک را می گویم وقتی تجزیه میشوی ذره ذره خاک می شوی خاک ، انگاری خاک آخر تمام ذره ها ست
اما آسمان . . .
( امروز از میان جرعه ای که با دستانش ساخته است آب می نوشم
می نوشم ، می نوشم
وای که این عطش را پایانی نیست )
می دانی آخر خورشید صبح یکشنبه را فرو برده است
داغ بود داغ
(سینه ام آتش گرفت اما فرو بردمش)
صبح یکشنبه اش
با خورشید در سرزمینی دیگر بالا آمده است
آبی خاکستری های ذهنم پر است از گذشته ای که رنگ موهایش بود
خانه ای ، کوچه ای
که به اندازه همه بزرگ شدنمان اندازه اش بود

و آن یکشنبه ای که خورشیدش را مادر بزرگمان ربوده بود
رنگ مو هایش بود
سفید و خاکستری ،
یکشنبه ها صبح
یاد مادر بزرگ 90 ساله ای شد که خورشید رادر نوشته های من بلعیده بود

2010-06-20T13:26:00.001+04:30

تازیانه آفتاب بر انعکاس نقره ای سنگها
هر چیزی می سوزد میان این و آن

آفتاب سنگها را برشته می کند
در انعکاسش شعله ور می شود ، باد
می خیزد میان پنجره ، گر می گیرد اتاق
نعره گرم تابستان است
پس می کشم خویش را
ازمیان ایوان جهنم و آفتاب

2010-06-15T17:47:00.001+04:30

اینم از اون چیزایه که تاریخ مصرف نداره . اولین بار عکس این یارو رو ( demis rovssos) تو زیر زمین مامان بزرگ پیدا کردم ، سالها بعد صداشو تو نوجوا نی شنیدم ، یه باره دیگه تو اولین روزای غربت تو یکی از اتاقهای خوابگاه ، همیشه ام یه حس و تداعی می کرد این روزام همینطور ...
ارتباط غریبیه نمی دونم بهش چی میگن ما میگیم .. ( درآمده ) !

goodbye-my-love-goodbye

...

2010-05-30T10:40:00.000+04:30

تو دیواری بلند و سرد بر احساسم کشیدی
تو . . .

گاهی بیان حواس در تصویر هزاران بار گویا تر از کلام است

2010-04-13T20:27:00.002+04:30

به این پستی بلندی های خاکستری نگاه کردم
به گزینه های انتخابت
که روز به روز کم تر می شود
به سراب آرزو های بر باد رفته
به تو که ایستاده بو دی بر این همه
به مارپیچ های ذهنتان که روجوع کنید
حال وگذشته ای را که آفریید بی هیچ ، ایمانی
انگاری تو خالی می زند ، همه داشته هایمان
چون آب از لای انگشتانمان چکه چکه فرومی ریزند
چشمانت را باز کن عزیزکم ، سراب ، رویای عطش است در بیابان
بیا به آن بی نهایتی فکر کنیم که جهان ما لکه آبیه کمرنگی می نماید در برابرش . . . !

                                                       We Are Here: The Pale Blue Dot


                                                                                 ....

2010-03-07T16:17:00.003+03:30

همیشه آخر سال مورور می کنم آن نشان را که سال قبل همین موقع گذاشتم در بایگانی ذهن ، آنجا که آمال و ایده هایت را می نویسی بند بند با قانون و تبصره هایش ، گریز هایی که همیشه توجیهه نادانی و ناتوانی واماندگی هایت می شوند

و من چون همیشه اعتراف می کنم امروز تفاله بجا مانده از زمانی هستم که در پستو، در خانه خانه های ذهن، در دالانهای دراز در منو لوگ های شخصی ام هنگام خواب همان شبانه روزها را سر بریدم وثانیه ها را بر عقربه ساعتها، همچنان

و تاوان این همه . . . . !

این منم تکرار می شوم

این بار نوشتمت

باز تا اسفندی دیگر اگر مکرر شدید خودتان را حلق آویز کنید

با تار موی سپیدی که در سطر آخر " اما من انسانم "، " ایلیا ارنبورگ" چسباندی

نشان کامل . . !

قانون بی تبصره . .!

حکم . . . !

...

2010-02-26T11:52:00.005+03:30

اسفند پیر
اسفند بی بار شهر ما
دوباره شرمسار از بچه های دیروز و امروز
سوز وسرما می ریزد براین پس کوچه ها
کاش دانه برفی از این همه
روزگار یائسه گیست ، روزگار ما
و ما دانه برف های نریخته را آرزو می کنیم

هنوز . .

آرزو های نیافته را

هنوز . .

روز های بافته را

هنوز . . .

باخته و نبا خته ها را

هنوز . . .

بازی با روزهای آینده را

هنوز

اسفند های و نورز های نیامده را

هنوز

2008-09-09T13:50:00.007+04:30

انگاری دستانم فرو می رفت و از جسمش می گذشت ، باز می انداختمشان دور گردنش حلقه شود تا به خودم بچسبانمش ، صورت به صورت نفس به نفس ، باز نمی شد ، انگار بر هوا چنگ می زنم ، هر چه می خواستم بگیرمش نمی بود ، اما بوسه بارانش کردم آن حجم بی تعریف رویا یم را . . .!

نقاشی از وبلاگ واحه
"محمد طاهریان"

2008-09-07T15:57:00.002+04:30

همیشه وقتی قصد نوشتن کرده ام چه بر کاغذ چه اینجا که نمی دانم اصلا قصدم از نوشتن چیست و چه نیاز ناکام وجودم را ارضا می کند ، اولین کلمه یا چیزی که از ذهنم می گذرد - فاصله - است همین کلمه " فاصله " پس و پیشش را بزک می کنم جمله های عجیب و غریبی در می آید باز پاک می کنم باز از همین واژه مترادفی هم معنی و هم سو با او در می آید برایم عجیب است نمی دانم چرا آخر این ... قربانی کدام فاصله ام ، چرا فاصله ؟ نه من چیزی می فهمم نه آگاه و نا خوداگاهم ، پس مرا چه ربطیست به این واژه
شاید منم فاصله ای از من می خواهد که من دیگری باشم !!

**
یاد خط فاصله های قرمز بعد کلمات افتادم - مشق های اول دبستان آن روزها که هیچ چیز بهتر از رنگ مداد گلی نبود ، گلی سوسمار نشان .

...

2008-09-01T12:25:00.003+04:30

خسته ام از روح تنبل بی خیال و خیال پردازم که این روزها هیچ دغدغه ای تحریکش نمی کند و دراز کشیده بر ایوان شهریورو خمازه می کشد ...
کالبد افیونی روحم که رهایی میخواهد
تازه گی ، زندگی ، عشق
چه بیگانه با این واژه ها فصلها از پی هم رفتند و من تازیانه میزنم بر لحظه ها ، ساعت ها ، ثانیه ها تا ارابه افکارم را به گذشته برگردانم
که چی ؟! نمی دانم ! کاش تو میدانستی . . . ریرا

...

2008-08-31T16:55:00.005+04:30

واین فاصله ها که بی اندازه دور اند . . .

2008-08-18T18:02:00.000+04:30

It isn't necessary to imagine the world ending in fire or ice
there are two other possibilities
one is paperwork
and the other is nostalgia

عشای ربانی یک کولی

2008-07-19T20:55:00.002+04:30

از آنجا شروع شد که ، پسرکِ بی شیله پیله داستان ما دل در گرو دخترکی داشت که آبستن بود از بستر حرامزده ای از اشراف زاده گان یا به اصطلاح همان بورژوا های امروزی .

شاید معامله خوبی بوده اما از انگاشته های آن بی خبر ... که نمی داند امروز بکارت را با گرین کارت می زنند سر به سر ....!

نمی دانم می توان این متن بالا را مینیمال خواند! ؟

2007-12-18T15:48:00.000+03:30

.هر اندازه مبدا حرکت پایین تر باشد به همان اندازه صعود بیشتر می شود »

شایستگی یک فرد مبارز در تقوا و فضیلت او نیست بلکه در پیکاریست که برای تبدیل به بی عفتی ، بی همتی ، بی اعتقادی و خباثت به تقوا و فضیلت انجام می دهد

. یک روز یک ملک مقرب سمت راست خداوند جای می گیرد اما نه او میکائیل است و نه جبرئیل

« .بلکه او ابلیس است که سر انجام توانسته سیاهی نفرت انگیزش را به نور و روشنایی تبدیل کند

نیکوس کازانتزاکیس

سرگشته راه حق

2007-12-15T03:16:00.000+03:30

***

گفتا من آن ترنجم کاندر جهان نگنجم . .* . . گفتم به از ترنجی لیکن بدست نائی

گفتا تو از کجایی کا شفته می نمائی . .* . . گفتم منم غریبی از شهر آشنائی

گفتا سر چه داری کز سر خبر نداری . .* . . گفتم بر آستانت دارم سر گدائی

گفتا بدلربای ما را چگونه دیدی . .* . . گفتم چو خرمنی گل در بزم دلربائی

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد . .* . . گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت . .* . . گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید

2007-12-12T15:17:00.000+03:30

محسن نامجو

ترنج - زلف

------------

ترنج - ترنج

2007-12-09T23:28:00.000+03:30

" A woman in winter "

British drama film

2007-12-08T13:41:00.000+03:30

In The Shadows

No sleep
No sleep until I am done with finding the answer
Won't stop
Won't stop before I find a cure for this cancer
Sometimes
I feel I going down and so disconnected
Somehow
I know that I am haunted to be wanted

I've been watching
I've been waiting
In the shadows all my time
I've been searching
I've been living
For tomorrows all my life

In the shadows

In the shadows

.

.

2007-12-04T14:54:00.000+03:30

به قرق ماه چشم می دوزد

در آسمان

و خیال مسافری را که از شب می آید به تصویر می کشد

"مسافر خسته من ، امشب هم نیامدی"

و او باز ، چینی تنهاییش را بند می زند

2007-12-01T11:34:00.000+03:30

ق ل ب ه ای خسته ک ود ک ان تیسه گرد

2007-11-30T11:36:00.000+03:30

من از این همه اضطراب شبانه در خیال تاریک واژه ها می ترسم

من از این همه خطوط خالی مانده بر سینه گلبرگهای شاد می ترسم

می ترسم از خیالی که خالی می کند

گهواره شعر را

در شبی که از لالایی تو خبری نیست

بوی عید

2007-11-28T12:25:00.001+03:30

من و تو هر دو درگیر یه حسیم

همین حس عزیز با تو بودن

همین شوق تماشا کردن تو

همین دل ضربه های هر شب من

.
.

2007-11-18T20:33:00.000+03:30

بگذار به ضرب شمشیر یک دلاور از پای در آیم

پولاد در قلب ولبخند بر لب

؟؟؟

2007-11-09T20:25:00.000+03:30

خیال آبیه من

آدمک غمگینی ست

در هزار توی این تاریکخانه شطرنجی

که شهر من است

2007-11-09T13:52:00.000+03:30

این سایه حتما بهتر از من می فهمد

فقط با سایه خودم می توانم خوب حرف بزنم

اوست که مرا وادار به حرف زدن می کند

فقط او می توانند مرا خوب بشناسد

حتما می فهمد میخواهم عصاره ، نه ، شراب

تلخ زندگی خودم را چکه چکه در گلوی

خشک سایه ام چکانیده باو بگویم

! . . . این زندگی من است

مردی که با سایه اش حرف می زد

2007-11-02T14:11:00.000+03:30

لحظه هاي کاغذي

خسته ام از آرزوها ، آرزوهاي شعاري

شوق پرواز مجازي ، بالهاي استعاري

لحظه هاي کاغذي را، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بايگاني ، زندگي هاي اداري

آفتاب زرد و غمگين ، پله هاي رو به پايين

سقفهاي سرد و سنگين ، آسمانهاي اجاري

با نگاهي سر شکسته ، چشمهايي پينه بسته

خسته از درهاي بسته، خسته از چشم انتظاري

صندلي هاي خميده ، ميزهاي صف کشيده

خنده هاي لب پريده ، گريه هاي اختياري

عصر جدول هاي خالي، پارک هاي اين حوالي

پرسه هاي بي خيالي، نيمکت هاي خماري

رو نوشت روزها را، روي هم سنجاق کردم:

شنبه هاي بي پناهي ، جمعه هاي بي قراري

عاقبت پرونده ام را، با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزي ، باد خواهد برد باري

روي ميز خالي من، صفحه ي باز حوادث

در ستون تسليتها ، نامي از ما يادگاري

قیصر امین پور

یادش گرامی

روحش شاد باد

2007-10-28T22:39:00.000+03:30

در کوی نیک نامان ما را گذر ندادند

گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را

2007-09-15T04:09:00.000+03:30

Final Vagues

آنقدر انرژی ، اسثقامت ، تحمل ، شکیبایی و جسارت ، احتیاج دارم که وا پس مانده ام میان داشته ها و نداشته ها . همه را باید داشته باشم و بی درنگ بشتابم ، آینده فرا میخواندم ، مثل مبارزه است

کشمکش های طولانیه من با من برای جبری که زندگی تعریفش را از من می خواهد

خواسته و نا خواسته باید تن در داد ، به صبح که می آید

و شب که حساب و کتاب روز را می خواهد از این همه که باید فراهم باشد

تا سپری شوم تا کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خدا میداند

2007-08-04T02:18:00.000+03:30

معاشران گره از زلف يار باز کنيد

شبی خوش است بدين قصه‌اش دراز کنيد

حضور خلوتِ انس است و دوستان جمع‌اند

و ان يکاد بخوانيد و در فراز کنيد

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گويند

که گوشِ هوش به پيغامِ اهلِ راز کنيد

هر آن کسی که در اين حلقه نيست زنده به عشق

بر او نمرده به فتوای من نماز کنيد

ميانِ عاشق و معشوق فرق بسيار است

چو يار ناز نمايد شما نياز کنيد

به جانِ دوست که غم پرده بر شما ندرد

گر اعتماد بر الطافِ کارساز کنيد

نخست موعظه‌ی پير صحبت اين حرف است

که از مصاحبِ ناجنس احتراز کنيد

گر طلب کند انعامی از شما حافظ

حوالتش به لبِ يارِ دلنواز کنيد

( My Reticence ) :Your Daily Dose of Music

2007-07-31T22:34:00.000+03:30

عجب عکس عجیبیه

یه حس غریبی توشه

اگه گفتی !؟

2007-07-29T02:01:00.000+03:30

روزی دو رکعت

سکوت

سا ده

حتی شاید بدون وضو

هر وقت ندا را شنیدم

می گویم

نیت می کنم

!می خواهم فقط من و خدا باشیم

2007-07-27T19:55:00.000+03:30

. تخیل همه چیز است ، پیش در آمدی از جاذبه های آینده زندگی ست

آلبرت اینشتین

( Chris De Burg: A Rainy Night In Paris )

2007-07-24T22:55:00.000+03:30

It's a rainy night in Paris,
And the harbour lights are low.
He must leave his love in Paris
Before the winter snow;

On a lonely street in Paris
He held her close to say,
We'll meet again in Paris
When there are flowers on the Champs-Elysees
. . . . . . .

. . . . یکی از بهترین ها

تابستان گرم مرداد است

فاز می دمد

! عجیب

2007-07-23T15:17:00.000+03:30

یه چیزی در مورد آینده هست

که هر بار که بهش نگاه کنی ، تغییر می کنه

چون بهش نگاه کردی

! ! و این خیلی چیزا رو می تونه تغییر بده

next ...

2007-04-24T12:05:00.000+03:30

دم سرد نمور صبح

اردیبهشت وار

میخرامد آرام ، آرام

از میان پنجره

بوی خاک آورده است

بوی خاک

کیفور می شوم از دم آشنای مستانه اش

خاک من ، خاک وجودم

ای خداوند ، از صبح نمور کدامین

فصل سرد است ؟

( Josh Groban : My Confession )

2007-04-22T15:11:00.000+03:30

I have been blind, unwilling to see

The true love you're giving.

I have ignored every blessing.

I'm on my knees confessing

***

That I feel myself surrender

Each time I see your face.

I am staggered by your beauty,

Your unassuming grace.

And I feel my heart is turning,

Falling into place.

I can't hide

Now hear my confession . . . . . .

2007-04-12T23:08:00.000+03:30

ب ، مثل بهار

ب ، مثل باران

مثل باد

مثل بوي گل

ياس

ياسمن

اقاقي

ارغوان

و همه دختركان بهار

بهار زاده گان

غرق در تن پوش اشرافي رنگها

و اين منم بهار زاده اي مغموم

كه امروز متولد مي شوم

happy birthday Arash !!!

( Nightwish - Sleeping Sun )

2007-04-05T12:15:00.000+03:30

****

The sun is sleeping quietly
Once upon a century
Wistful oceans calm and red
Ardent caresses laid to rest
For my dreams I hold my life
For wishes I behold my nights
A truth at the end of time
Losing faith makes a crime

.................

I wish for this night-time to last for a life-time
The darkness around me - shores of a solar sea
Oh how I wish to go down with the sun
Sleeping
Weeping
With you

...

2007-03-22T00:48:00.000+03:30

....

نوروز امسال ما

چون هميشه خسته شروع مي شود

تاب مي آورد ما را
و خسته تر از ما

به نوروزي ديگر مي سپارد مان

وباز ديگري به ديگري

وباز ديگري به آن ديگر

....

!!!! اعترافات اولين روز بهار

روز گارم را بر باد دادم

وچيزي نيستم جز تفاله گذشته اي

كه بيهوده تكرار شد ه است

كاش بهار هيچ كدامتان

بيهوده تكرار نشود

پايدار باشد

نوروزتان شاد

2007-03-20T22:55:00.000+03:30

به جای تبریک سال نو !!!!!!!!! شکنجه

چیزی تغییر نکرده

فقط بر جمعیت زمین افزوده شده بر جرم های قدیمی جرم های تازه ای

اضافه شده

جرم های واقعی تحمیلی لحظه ای جرم هایی که جرم نیستند

اما فریادی که جسم با آن تاوانش را می پردازد

مطابق معیارهای جاودانی

فریاد معصو میت بوده هست و خواهد بود

چیری تغییر نکرده

تنها شاید آداب و رسوم مراسم رقص ها

حرکت دست هایی که سپر سر می شوند

همان گونه است که بوده

جسم در هم می پیچد کلنجار می رود ورها می شود

از پا در می آید و می افتد زانو بغل می گیرد

کبود می شود ورم میکند آب دهانش راه می افتد غرق در خون

چیزی تغییر نکرده

به جز جریان رود خانه ها خط جنگلها سا حل ها بیابان ها و یخچال ها

روح آدمی در میان این مناظر می خزد

محو می شود بر می گردد نزدیک و دور می شود

بیگانه ای برای خود دست نیافتنی یک بار مطمئن به وجود خویش

بار دیگر نا مطمئن

در صورتی که جسم هست هست و هست

ونمی داند کجا می رود

ویسواو شیمبورسکا

2007-03-11T00:39:00.000+03:30

در كلاس روزگار

: درس هاي گونه گونه هست

درس دست يافتن به آب و نان

درس زيستن كنار اين و آن

درس مهر

درس قهر

درس آشنا شدن

. . . درس با سرشك غم ز هم جدا شدن

در ميان اين معلمان و درس ها

در كنار نمره هاي صفر و نمره هاي بيست

يك معلم بزرگ نيز

در تمام لحظه ها ، تمام عمر

! در كلاس هست و در كلاس نيست

نام اوست : مرگ

: و آنچه درس مي دهد

زندگي است

فريدون مشيري

2006-12-02T20:38:00.000+03:30

مي داني ؟ هر لحظه اينجا ، مي ميرم بر مرگ هزاران رنگ

...

كوچه ها رنگ پريده

رنگ از شاخسار رميده

سپيدار پير مان را بگو سينه وساق برهنه مي كند در با د

هوس بازي باد با شاخه هاي لخت و شا د

زردي به جان چشم انداز پنجره ام انداختي

هاي ---- پاييز

هنگامه كوچ است ، نه ؟

چه غمگين نفش زدي فاب امسالم را

2006-11-23T00:10:00.000+03:30

تورا من در تابش فروتن اين چراغ مي بينم

آنجا كه تويي

مرا تو در ظلمت كده ويران سراي من در ميابي

اينجا كه منم

شاملو

2006-11-13T22:45:00.000+03:30

Bittersweet

written by Rumi

reading by Madonna

-------

In my hallucination
I saw my beloved's flower garden
In my vertigo, in my dizziness
In my drunken haze
Whirling and dancing like a spinning wheel
.
..
I saw myself as the source of existence
I was there in the beginning
And I was the spirit of love
Now I am sober
There is only the hangover
And the memory of love
And only the sorrow

I yearn for happiness

I ask for help

I want mercy

And my love says

Look at me and hear me

Because I am here

Just for that

I am your moon and your moonlight too

I am your flower garden and your water too

I have come all this way, eager for you

Without shoes or shawl

I want you to laugh

To kill all your worries

To love you

To nourish you

Oh sweet bitterness

I will soothe you and heal you

I will bring you roses

I, too, have been covered with thorns

2006-07-09T05:40:00.000+03:30

ای ز بود تو هست بود و وجود

تویی موجود در وجود وجود

نیست سود از زیان و مایه تلف

چون ز بازار تست سود وجود

مجمر دل پر آتش عشق است

تا بسوزد بذوق عود وجود

قبله روح را تویی محراب

ای تو مسجود بر سجود وجود

این زمین چیست مشت خاک عدم

آسمان هم غبار دود وجود

نیست غیر از وجود او چیزی

حاصل از بود و از نبود وجود

چیست صبح سپید و شام سیاه

زیر این خیمه کبود وجود

چون بخاری بگفت بشنودی

بشنو از واجب الوجود وجود

شاعر ناشناخته

2006-06-16T00:18:00.000+03:30

سایه ها

در کنج دیوار ها

کسالت بار

ظهر تابستانی

شهر

را

خمیازه می کشند

2006-05-31T02:36:00.000+03:30

Such a lonely day
And it's mine
The most loneliest day of my life
.....
Such a lonely day
Shoud be banned
It's a day that I can't stand
.....
The most loneliest day of my life
The most loneliest day of my life
.....
Such a lonely day
shouldn't exist
It's a day that I'll never miss
.....
Such a lonely day
And It's mine
The most loneliest day of my life
.....
And if you go,
I wanna go with you
And if you die ,
I wanna die with you
Take your hand and walk away
.....
The most loneliset day of my life
.....
Such a lonely day
And it's mine
It's a day that I'm glad survived

2006-05-15T10:42:00.000+03:30

! خدایا

خدایا

تو با آن بزرگی

_ در آن آسمان ها _

چنین آرزویی

بدین کوچکی را

توانی برآورد

آیا ؟

شفیعی کدکنی

2006-05-03T21:11:00.000+03:30

از همه اون سال ها فقط همین مونده

یه موسیقی

love is blue , , ,

چه کشی میاورد حس مون وقت تکنوازی با پیانو

چه حسی بود ، نوشته شده بود ، اجرا شده بود

انگار فقط بره ما دو تا

می دونی چرا ؟ فقط به خاطر همون تصویر مشترک که هم من می دونم هم تو

(James Blunt: Goodbye My Lover )

2006-05-01T04:23:00.000+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

2006-04-28T18:06:00.000+03:30

به آرامی و آهستگی تنفس سنگ در شبهای خیس اردیبهشت
به آرامی و آهستگی صدای بال پروانه ای

که شب ، از سرزمین خیال من به سوی تو در خواب پرواز می کند

به آرامی و آهستگی پلکهایت که گشوده می شوند

تا صبح تلخ تکرار را دوباره بیازمایی

به آرامی و آهستگی من که در خیال تو سقوط می کنم

به آرامی فراموشی

به آرامی مرگ

به آرامی و آهستگی گریه خداوند

بر عالمی که دوست داشتن را فریادی نیست

و به همین آرامی با مرگ در می آمیزم

و نامت را

آرام و آهسته در گوش مرگ به یادگار می گذارم

حرفه ای های دوست داشتنی

" لئون "

2006-04-28T04:31:00.000+03:30

باد می آرمید و تا به انتها خود را بر جسم ساحل می لغزاند
ماه می خندید و گهگاه خود را در آینه آب باز می یافت
ساحل گیسو پریشان می کرد و باد عریان بود بر جسم خسته
ماسه ها . اما هیچ زایشی از این حجله آشکار بر دامان هیچ یک سرانجام نیافت زیرا که مهتاب عشوه رو پستانهای همیشه بهارش را از باد دریغ می کرد.

2006-04-24T21:06:00.000+03:30

Goodbye my lover.
Goodbye my friend.
You have been the one.
You have been the one for me. . . . . . .

2006-04-22T21:58:00.000+03:30

آرمان ها ستاره گان را مانند

لمس آنان مقدور دستان تو نیست

اما بسان دریا نوردی به صحرای موج

آنها را به هدایت خود نشان می کنی

وبدین سان به سرنوشت خویش راه می بری

نویسنده گمنام "

(Johnny Cash: I Walk The Line)

2006-04-12T22:49:00.000+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

2006-04-10T04:12:00.000+03:30

آنان که مرگ را سپر درد می کنند

آنان که مرگ را

درمان زخم چرکی یاس

آنان که مرگ را رویایی

آنان که مرگ را سپری

آنان که مرگ را خوابی کردند

.......................................

چه یاوه بود ماندن!1

می خواندم

چه یاوه بود ماندن

در روسبی سرای دیاری که زندگی

با هیاهو و کبکبه اش

مزد حقیر عمری افلاس و بردگی بود

و روح استوارم

مثل غرور شیری در زنجیر

می فرسود!1

....................................

((منوچهر آتشی))

2006-04-07T01:42:00.000+03:30

نقشهاي بر باد رفته در میان هر حباب

خیال شاعرانه شبی بود

که

از ضمیر آب بر خاست

اوج گرفت

دانه ، دانه ، سفید

با باد به رقص در آمد

و کوفت کهنه سنگ خاطره را

موج

ساحل

خاطره

خیال

همه در اوج

و می کوبند همچنان ، کهنه سنگ خاطره را

2006-04-04T03:03:00.000+03:30

: در گوشه کنار شهر ما

خدایا

هر جا که باشم آسمانت همین رنگ است

و شبا هنگامت را

مرا ستاره ای نیست

صبح بی معنای من از خواب بیدار می شود

و شب بی معنای من به خواب می رود

از عمق پوچ برق نقره ای ، تیغ با رگ ام

مرگ نقرای با سرنگ ، در عمق پوچ نئشگی

و یادگارنقره فام مهتاب

از خواب ستاره بیدار می شوم

دوباره کوچک می شوم

هم عرض مخروط سرنگ،

دوباره در لذت موزیانه افیون

به یادگار نقره فام مهتاب فکر می کنم

مرثیه ام

تنها

برای یک رویا

رویای آسمانت

در شبی که پل عبورم

غبار نقره ای مهتاب باشد

2006-04-02T22:10:00.000+03:30

خون سرخ

سرخ

خون بر نقش خیال

بر یک رویای ساده در شبانگاهی

نسوج در مغزم فریاد می کشند

خون را پس می زنند و

فریاد می طلبند

بند بند شعر هیاهویی خواهد بود

از عمق هزار فریاد

سیلی خروشان که بر کاغذ می رود

سنگین ورام

تن من در چهار راه تاریخ بر صلیب

چون مسیحی باز مصلوب

در گذر گاه تاریخ

تن من و هزارن تن چو من.

( George Winswton - Thanksgiving )

2006-03-31T20:37:00.001+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

( Goodbye My Love, Goodbye ... )

2006-03-29T23:36:00.000+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

از یه گنگستر قدیمی

دهه 60 شایدم 70

آمریکایی - ایتالیا یی

آره ! من عاشق خطرم

تانگو

..... تو هردوتا شونم با این آهنگ وارد میشم

جالبه نه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از همونایی که وقتی سیگار شونو روشن میکنن

چشاشونو تنگ می کنن و یه جایی رو نگاه می کنن، که هچکس نمی تونه ببینه

( U2: With Or Without You )

2006-03-28T22:42:00.000+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

2006-03-28T16:33:00.000+03:30

....... پاک شو اول و پس دیده به آن پاک انداز

*****

دنیا جای توقف نیست ، باید دوید و گذشت

گذشت

! گذشت

( Joss Stone : Sleep Like a Child )

2006-03-26T17:02:00.000+03:30

My Reticence : Your Daily Dose of Music

2006-03-19T23:34:00.000+03:30

...... تقدیم با احترام به ، بهار که می آید

یاد تو تایید عطر باغ است

با نخل میامیزد ، بارور می شود

در خرما طعم می گیرد ، شیرین می شود

یادت ، به تخیل دل می دهد

در سراشیبی نهان میریزد

به آسمان میرود ، تکه تکه می شود

سرخ می شود و در رگهای شقایق می وزد

تو از بالا آمدی

از پلکانه مهتاب ، در تولد ماهی ها

در شکفتن صدای بال پروانه

در جای پای برگ توت

در ابریشم پیچیدی ، درحریر آمیختی

ودرریشه ام تار تنیدی

و در غنچه سوالم گلهای پاسخ بودی

در پرواز عاشقانه تپیدی

ودر فرار عارفانه از آشیانه ، به قله تسخیر رسیدی

تو هستی بودی ، گلخانه مستی بودی

در دستهایم گل کردی

از لبانم غنچه نوشیدی

در نگاهم جوشیدی

ودر قلبم مبعوس شدی

تو ستایش بودی ونیایش بودی

نهایتی در خواهش ، همه تو بودی

در جوشش جاودانگی ، در ریشه ها

در بکر زمین نشستی ، به عمق آب رفتی

در اوج شکفتی

تو کرامت هر یادی ، تلاوت هر نگاهی

با عطر هیاهودر وجودم نشستی

در دریا موجی، در ساحل جای پای خاطره ای

در سخنم ، در تصویرم ، تو هستی

نفس یاسی ، روح احساسی

نبض نمازی ، نم نم نیازی

تو نگاه سیاووش بی گناهی

خون آهی

غزل های کو چه باغی

تو ، اشک آبشاری ، بهار برگی وگلزار آینه

لبریز گلهای داغی ، مکافات عشقی

تو ، پرواز تیر آرش منی ، مرز توران تسلیمی

فریاد قلمی ، قافیه شعری ، تجلی غمی ، تو مرثیه ای

نور دشت تماشایی، می روی ، می آیی

تو، جان آوازی

نوش باده خیامی ، جامی ، ساغر فرزانه ای

در روح مولا نایی ، مولا نای ، مانا

حا فظیان

_______

و آنان که با بهار می آیند .....

سال نو مبارک

پایدار باشید

2006-03-19T04:14:00.000+03:30

آن خطاط

سه گونه خط نوشتی

یکی او خود خواندی لا غیر

یکی را خود هم او خواندی هم غیر

یکی نه او خواندی نه غیر او

آن خط سوم منم

شمس

2006-03-17T02:37:00.000+03:30

سایه روشن صبح

از نهایت نطفه ای که خواب در چشمانم می بندد

شب افیونی فریاد می کشد

اینجا شب است

خانه من گورستانه تاریکی ها ست

پرسه ای آغاز می شود که هیچگاه بر خطوط در نمی گیرد

در این فصل بی ترانه و عشق

کودکی زیبا ترین ترانه ایست

که مرا از خود می آویزد

بیاویز کودکی ام را بر سر پنجه انوار

در سایه روشن صبح

به یاد یوز پلنگانی که با من دویدند

بدرود

که در نهایت این پیوستگی مسخ

زمان! 1

تو هم به گذشته می پیوندی

2006-03-15T13:00:00.000+03:30

آن سان که نوری سپید گذر کرد از منشور

رنگهای زیبای طبیعت پدیدار گشت

پس مرا گذر دهید از منشورعشق

تارنگهای اثیری درونم را ببینید

من زشت نیستم

2006-03-12T22:46:00.000+03:30

در حوالی همین رویاهای مصور در شبی کرخت و نچندان بیگانه با درد بود

که از جرز سیاه شب

چون همان عادت همیشگی

تنهایی و غثیان و ترس می تراوید

خیال من دور بود

گنگ و آواره در منظومه حواس

تکیه بر طاق بلند تنهایی

سیگار و شعر و سینه سپید کاغذ

و لکنت واژه ها بر این همه سپیدی

تا تن سپید جوهری شود

تن سپید ورقهایم از یاس بود

یاس نجیب

یا سمن های نجیب

و آمدی

در امتداد این فاصله

روبروی هم نشستیم

گریستیم

خندید دیم

اشتراک حس مان

چون حباب منتشر از امواج

امواج حسی

بر لطافت روحمان خرامید و ترکید

چون انعکاس همزادی در آینه خیال

از شب و ترانه و باران موسمی دیدگانمان

در فصلهای مستمر زندگی

چنان بی دغد غه و هق هق گفتیم

که شب مضطرب و داغ

داغ از تاول بی رحمانه نیرنگ زمانه

ترکید و پوست انداخت

وزمزمه بارانی گشت در دشت پر از بابونه و ارغوان

واین دیدار ها

چون خواهش عطش از پیاله آب بود در گرمای تموز

و من که امروز لبریزم

حجم ناچیز قلبم که لبریز است

لبریز از نا گفته ها ...

باز تا فرصتی که با عاشقانه ترین شاعرانه ها با تو باشم

پایدار بمان که همین استواری که رفاقت نامیدیم

زیباست

2006-03-11T21:37:00.000+03:30

برای بهار ، که می آید از پس فصول

مسعود کیمیایی

بهار پشت پنجره است ، مهربان واین زخم آنقدر سوار است که می کشد مرا و تورا

اما نازنین حیف است که ما بمیریم . چرا عشق همیشه از ما فاصله دارد ؟

گاه در پس کوچه های کهنه کودکی پرسه می زنم

،،،،،،،،من از بهار چیزی نمی دانم به جز خاطره ماهی تنگ بلور

2006-03-07T22:35:00.000+03:30

از انتهای سکوت آمده ام

از انتهای کوچه های خا موشی وفراموشی

از آنجا که فریاد سکوتم دل سنگ را می شکند

آسمانم آبیست

زمینم آبیست

فلبم سرخ است ، سرخ

اشک چشمانم در رکاب مادیان باد ها

دشت های پر گل سرخ را سیراب می کند

وچشمانم که آغاز گر ترنم زخمی درد است

در یا نامیده شدم

قطره قطره جمع گشتم با درد

از آنجا که بودنی شد ، تا باشم

امروز قطره ،،، قطره ،،، می سوزم از داغ گلهای سرخ

از بود و نبود ، از هر آنچه هست و خواهد بود

از زمزمه درد ناک تو ، آرش

که بر من این چنین صادقانه می وزد

بخوانم ،،، بخوانم ،،، با پرواز چلچله ها

با آغاز بهار

با شکوفه های فصل های عاشقی

بخوان ،،، بخوان،،، که در من همه پاییز و زمستان است

دلم می گیرد از این همه سرما ، از این همه دوری ، محزون

از آسمان و ستارگان و خدایانش

کاش چون خورشیدی بر من می تابید

و این همه یخ بندان روح و قلبم

آب می شد

در دریای وجودم ، و زلال می گشتم

در یا و دریاچه نبودم

بلکه اقیانوس بودم و ، ماء وایی

برای ماهی های آزاده عشق

که شاید امروز چنین باشم

نی دانم؟

بخوان ،، مرا باز هم بخوان

در ترانه ات ، در سکوت عاشقانه ات

در این همه همهمه شاید از آسمان از ماوراءُ آ سمان مرا در یابند

شاید آسمان آغوش خویش بر من گشود

شاید از پلکان ابر ها پله پله بالا رفتم

و باز آرام آرام بالا رفتم

آنجا نور است

چشمانم جز نور و بازی انوار نمی بیند

بخوان ،، بخوان ،،، آری

نه ! فریادم کن ... فریادم کن

که من اینجا می مانم ، می مانم

**********************

زمزمه دل دریا در زمین چنین ماند ، ازقول شاعر که می گوید

کوه با اولین سنگ آغاز می شود

وانسان با اولین درد

---------------------

آرش

3:17

بامداد یکشنبه ای دیگر

2006-03-03T03:07:00.000+03:30

Black Widow

2006-03-02T03:16:00.000+03:30

خسته از نیمه پنهان

صورتک های سیاه وسفید

از این خیمه شب بازی

از خیمه سیاه

بر

بازی سفید

چه حیله گرانه

ازمیان کلام رنگها بر هم چیره می شوند

ودر این بازی سیاه

همیشه نیمه پنهان صورتک

در خیمه سیاه

می ماند

چرا که سفید

همیشه

دلخوش کنک ساده لوحان است

بازی

بازی حیله گرانه سیاه با سفید

و خیمه سیاه

درنیمه پنهان صورتک ها

و ما همه ، چون همیشه

خسته از این بازی

این چنبره سیاهی همیشگی ست ، آیا ؟!1

2006-02-22T20:37:00.000+03:30

: شیطان

نه!! ، سجده نمی کنم اما این آدمک های کثیفی را که از گل متعفن ساخته ای ، این موجود نکبتی

را که برای شکم چرانی اش خدا و بهشت و پرستش وعظمت و بزرگواری و آخرت و حق شناسی و محبت وهمه چیز و همه کس را فراموش می کند ، برای یک شکم انگور یا خرما یا گندم گوسفندوار پوزه اش را به زمین فرو می برد و چشمش را بر آسمان به تو می بندد ....1

آری ، من از نورم ، ذاتم از آتش پاک و زلال و بی دود است ، من این لجن های مجسم پلید پست را سجده نمی

کنم .....1

هبوط

2006-02-22T16:02:00.000+03:30

من در این بهشت ،همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگ تنهایم

تو قلب بیگانه ای را می شناسی که خود در سرزمین وجود بیگانه بوده ای

کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم

دردم درد بیکسی بود

هبوط

2006-02-20T22:35:00.000+03:30

می چرخم و می چرخم و می میرم از این دل، که به جز کشته اعصاب ندارد، که بخواند

هی هی هی !!!!1

2006-02-17T21:10:00.000+03:30

ای مهربانترین ، ای فصل پیر
هزار چروک و رخنه کن
در آسمان قلب من

Clint Mansell: Requiem For a Dream

2006-02-15T22:38:00.000+03:30

2006-02-05T01:48:00.000+03:30

کدام یک از ما آیدینی پیش روی خود نداشته است

روح هنرمندی که به کسوت سوجی دیوانه اش در آوردیم

به قتلگاهش بردیم وبا این همه او را جسته ایم و تنها و تنها در ذهن او زنده مانده ایم

کدام یک از ما ؟؟؟

سمفونی مردگان

از همان آغاز آیدینی پنداشته شده ایم

ساده ، صادق ، مغموم

تو که رنگت رنگ آبی آسمان زیبایها نیست

مرا خاکستری تر کن

تا سایه ای باشم

تا تاریک بمانم در حاشیه ها

و پنهان از نظر ها

تا با این همه رنگ که در دریای طبیعت ریخت آنکه آنرا آفرید

بیگانه بمانم

ما را همیشه سایه ای پنداشتند

پس

سایسار بلند غمگینمان را با درد هامان نغمه ای می کنیم

و در سکوت زلال شبهای رازناکمان

در عبور رویاها به خاطرات جاودانه می سپاریم

که ایناند که می مانند

روشن و پایدار بر دریچه زمان

برای آیدین و آیدا

قهرمانان ساده و صادق و مغموم مان

2006-01-18T08:14:00.000+03:30

قصه ای که باد با خود برد

دانه کوچک بود وکسی او را نمی دید. سالهای سال گذشته بود و او هنوز همان دانه کوچک بود .
دانه دلش می خواست به چشم بیاید ، اما نمی دانست چگونه ؟
گاهی سوار باد می شد و از جلوی چشمها می گذشت .
گاهی خودش را روی زمینه روشن برگها می انداخت و گاهی فریاد می زد و می گفت : من هستم ،من اینجا هستم ،تماشایم کنید .
اما هیچ کس جزپرنده هایی که قصد خوردنش را داشتند یا حشره هایی که به چشم آذوقه زمستان به او نگاه می کردند ،کسی به او توجه نمی کرد .
دانه خسته بود از این زندگی ،از این همه گم بودن و کوچکی خسته بود و یک روز رو به خدا کرد و گفت :
نه،این رسمش نیست .من به چشم هیچکس نمی آیم .
کاشکی کمی بزرگتر ،کمی بزرگتر مرا می آفریدی.
گفت :اما عزیز کوچکم !تو بزرگی،بزرگتر از آنچه فکر می کنی .حیف که هیچ وقت به خودت فرصت بزرگ شدن را ندادی .
رشد ماجرایی است که تو از خودت دریغ کرده ای.
راستی یادت باشد تا وقتی که می خواهی به چشم بیایی،دیده نمی شوی . خودت را از چشم ها پنهان کن تا دیده شوی.
دانه کوچک معنی حرف خدا را خوب نفهمید ،اما رفت زیر خاک و خودش را پنهان کرد .رفت تا به حرفهای خدا بیشتر فکر کند.
سالها بعد دانه کوچک سپیداری بلند وبا شکوه بود که هیچ کس نمی توانست ندیده اش بگیرد ؛
سپیداری که به چشم همه می آمد.
سپیداربارها وبارها قصه خدا و دانه کوچک را به باد گفته بود و می دانست که باد قصه او را همه جا با خود خواهد برد.

2006-01-17T04:55:00.000+03:30

میان آسمان و دریا افق نالید، گفت : از سایش شما که مرا پدید می آورد بیزارم

دریا گفت : از من نیست که این گونه ام

آسمان گفت : ما را چنین آفریدند

دریا گفت : آن چشم که ما را می بیند

اینگونه می پندارد مان

آسمان گفت : آری از گردی زمین است ، بین ما فاصله هاست !ه

افق گفت : پس من سرابی بیش نیستم ، پس چرا باشم ؟

دریا گفت : دامن مخمل گونم که آبیست بر آبی آسمان می آمیزد تا افق ، خیال و رویای آدمی باشد که چشم بر این آمیختگی دوزد تو روزنه امیدی شاید ، همان خیال شاعر گونه که امید داشت ، قایقی ساخت

انداخت به آب و فریاد زد پشت دریاها شهریست !!!!ه

دریا گفت : اگر دامن مخملینم را از آسمان بر کشم خیال شاعر آزرده می شود

آسمان گفت : تو آن خط مبهم خیال و رسم ستایش دل شاعرانی ، تو خیال می آفرینی زایش امیدی شاید

من . تو .دریا

دریا گفت : شاعرانی خسته بر امواج یافتم که دست بر این سایش انداختند در آب افتادند حال مرواریدی در دل صدف های منند

افق گفت : اینجا در این قاب هر سه مان چه زیبا تصویر شدیم آیا به راستی شما بر هم نمی سایید؟

دریا گفت : ما در یچه خیال آدمی هستیم ، دور تر ها را بنگر هزاران چشم را میبینی که ما را.... ما را می ستایند و شاعرانی که می خواهند مرواریدی باشند در دل صدف های من

خورشید آمد ، با همان سکوت و وقار همیشگی، دل آسمان را گرم کرد، بر امواج گرد نور پاشید چون هزارن مرواریده یر آمده از صدف، در یا می درخشید از هر گوشه اش بازی بازتاب و انعکاس انوار بود

در این سو قاب می گرفت شاعر هارمونیه زیبای رنگ را با خورشید و آسمان و افق و دریا

با خود گفت : قایقی باید ساخت باید انداخت به آب پشت دریا ها ....... !!!! 0

2006-01-16T04:50:00.000+03:30

وقتی شیطان ، با اون کلماتش مسیح و وسوسه می کرد

از اون نفرت نداشت ، بلکه عاشقش بود

آفرودیت الهه عشق

2006-01-12T05:08:00.000+03:30

کاش می شد در یک نازک حریر کودکانه صعود کرد تا مرگ

از آن روی که صادقانه است

و این نسبت یک ششم را که مکعب است!0

که زندگیست!0

که بازیست!0

ریاضیست! 0

از قبل تر ها خموش و خمیده با تاس تکرار می کرد

گاه بی هوش و بی هواس

تاس می ریخت و جمع می کرد

انس او با تاس

آیا نسبت ها و احتمالات را درک می کرد؟

بر صفحه ای چوبین

و مفهوم این معادله را می یا فت : زندگی را . مرگ را

رمل و اسطرلاب نمی دانستی .....0

می دانم

نسبت ها را در تاس چگونه یا فتی؟

ارتفاعت را چگونه اندازه زدی با ستارگان با خورشید

با بازی ؟ با تاس ؟

اما آخرش مارس!0

می شود گذشت ....0

سا ده از برابر یک اتفاق اما تاس؟

گمان نمی کنم کسی فهمید که بازی با تاس درک هستیه مسخ زمین بود نه گمان نمی کنم سا ده بود ........ 0

چون بلوغی عارفانه و نی شدن در نی زار

2006-01-10T05:49:00.000+03:30

ا s ی e ر a د

2006-01-09T21:27:00.000+03:30

مرا و تو اینک سوختن بایست
چه آسوده می سوزد

این پرم در طواف کعبه وجودت ای عشق
چه بالا و بلند میزند این زخمه به تار وجودم

چه دیوانه می رقصد این مضراب بر سازی که نوای توست طنینش

چه بهشت برینی است خانه دلت برای روح عاشقم
بار خدایا

ای معشوق آخر

این پیله تو را چه سود

!! که دنیا است

2006-01-08T03:41:00.000+03:30

گر مرگ چون اسبان وحشی

، گسیخته افسار

بر خروش خونت عصیان ریخت

! در رگ

!تو ببر

من می نویسم ، باریک باریک

چون نوک افسونگر قلم و نشانی می گذارم از بی نشانه ها

از طعم گس مرکب

که

پس می زند

بر کاغذ

تا خیال سپید کاغذ را

بوف کوری کند

2006-01-07T04:21:00.000+03:30

سکوت او گویی حکایت از آخرین علفی دارد که دود کرد و هنوز از دام این فریب در نعشه گی میسوزد تمامی خاطراتش تمامی احساسش و اینک هیچ در او موج می زند و آتش زبانه کش درونش را با صدای سکوت بر گستره پهناور لا مکانی می گستراتند.

2006-01-01T06:21:00.000+03:30

جيم جارموش، قصه گوی بزرگ داستان های کوچک
"ترجيح می دهم فيلمی در باره مردی که سگش را برای گردش بيرون می برد بسازم تا فيلمی در باره امپراطور چين

"جيم جارموش

http://www.daryaravandegan.com/archives/2005/12/jim_jarmush_yea.php#more

2006-01-01T05:05:00.000+03:30

می خواستم تو این پست پایینی سال نو رو تبریک بگم به همه اما نمی دونم چرا

رو این اصطلاحی که همه این روزها به هم میگن واکنش منفی نشون میده

شاید چون زیادی تکراری شده

دیگه پست نمیشه !!0

2006-01-01T03:53:00.000+03:30

دیگه از این بلند تر نمیشه نعره زد .....!!!0

<<>>

همتون شنیدین؟؟؟؟

هان!؟

پس

این سال هم

باشد

همان است که قرار است

زمان چون موشی

بجود حال را

تا به گذشته بپیوندد

و آینده ای که

بازهم

می آید تا جویده شود

این است حصار زمان

جویدنیست!! نیست ؟؟

2005-12-21T15:58:00.000+03:30

افلاطون در کتابش، جمهوری ، اسطوره ای قدرتمند و تسخیر کننده را تدوین کرد به نام اسطوره( غار) . او در منظره تخیلی خود انسانهای از لحاظ فلسفی کوته بین را همچون زندانیانی نمایش میدهد که چنان در بند و زنجیر هستند که تنها سایه های مقابل شان ، سایه های روی دیوار غار را می بینند ، و آنها را واقعیت می پندارند. افلاطون میگویید که روشن بینی فلسفی هنگامی پدیدار میشود که ما از درون غار بگریزیم و به میان نور خورشید ، جایی که میتوانیم اشیای واقعی را ببینیم قدم بگذاریم . ادعای افلاطون این است که تجربه حسی فقط سایه ها را در دسترس ما میگذارد.

2005-12-21T15:43:00.000+03:30

زمین آورد تا معلوم شود که چگونه موضوعات و توجهات فلسفی عمیقا در زندگی روزمره ما دخیل هستند در این حالت است که این مقدمه بر فلسفه فیلم ، از فیلم ، یعنی جایی که داستان در درجه اول با تصاویر پیوند خورده است ، کمک میگیرد . ما در سینما با انبوهی از نمایش شخصیتها ، رویدادها و وضعیتها روبرو هستیم که در آنها عقاید ، موضوعات و توجهات فلسفی به نحوی ملموس تجسم می یابند ، و میتوانیم برای شرح و بر انگیختن تفکر فلسفی به آنها رجوع کنیم. و در آخر باید گفت که ما با درک موضوعات فلسفی به نمایش در آمده یا پرداخته شده در فیلمهای خاص ، فقط تحمیل کننده معنا نیستیم بلکه چیزی را از آنچه درون این فیلمها میگذرد نیز بیرون میکشیم

فلسفه به روایت سینما

2005-12-20T20:40:00.000+03:30

شب

شب چشم های بسته ماست

آنگاه که به چراغانیه درون خودمان فرو می رویم

پری

2005-12-20T05:12:00.000+03:30

2005-12-19T20:23:00.000+03:30

No one knows what it's likeTo be the bad manTo be the sad manBehind blue eyesAnd no one knowsWhat it's like to be hatedTo be faded to telling only lies . But my dreams they aren't as emptyAs my conscious seems to beI have hours, only lonelyMy love is vengeanceThat's never freeNo one knows what its likeTo feel these feelingsLike i do, and i blame you!No one bites back as hardOn their angerNone of my pain woeCan show through . Discover l.i.m.p. say it [x4]No one knows what its likeTo be mistreated, to be defeatedBehind blue eyesNo one know how to sayThat they're sorry and don't worryI'm not telling lies . No one knows what its likeTo be the bad man, to be the sad manBehind blue eyes.

2005-12-15T07:06:00.000+03:30

just a look

2005-12-14T03:14:00.000+03:30

کی میدونه؟؟!0

تو دل تاریک شب

چی می گذره ؟

2005-12-02T22:56:00.000+03:30

همانی که دوستش می دارم

قرمز، قرمز ، قرمز
آبشار دالانهای تو در توی هر در دریچه قلب مهربانت استوار است بر داستان هر رگ و مویرگی که حیات جسم تو را روایت میکند.
تو
همانی که دوستش می دارم
آبی ، آبی ، آبی
چشمان رنگ به دریا باخته است

2005-12-02T22:51:00.000+03:30

می خواهم تا منشوری باشم از الماس بریده با هشت پر و یک محور با هزار چهره از تو وقتی که در دستت مرا جلوی چشمت میگیری و تو در من هزار بار تکرار میشوی و اگر سفید باشی تو را به هزار رنگ می درخشانم تا بالاخره تو بفهمی که آیا من همان هستم که دوستش میداری؟!